Historia nabożeństwa Drogi Krzyżowej

Wprowadzenie

Droga Krzyżowa to nabożeństwo o charakterze adoracyjnym, refleksyjnym, choć zwykle dokonywanym w ruchu. Wiąże się to z wędrówką między rozlokowanymi na ścianach kościoła/kaplicy obrazami lub rzeźbami przedstawiającymi stacje drogi Jezusa na Golgotę.

Aktualne stacje Drogi Krzyżowej:

Stacja I: Pan Jezus na śmierć skazany
Stacja II: Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona
Stacja III: Pierwszy upadek Pana Jezusa
Stacja IV: Pan Jezus spotyka swą matkę
Stacja V: Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi
Stacja VI: Święta Weronika ociera twarz Pana Jezusa
Stacja VII: Pan Jezus upada pod krzyżem po raz drugi
Stacja VIII: Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty
Stacja IX: Trzeci upadek Pana Jezusa
Stacja X: Pan Jezus z szat obnażony
Stacja XI: Pan Jezus przybity do krzyża
Stacja XII: Pan Jezus umiera na krzyżu
Stacja XIII: Pan Jezus zdjęty z krzyża
Stacja XIV: Pan Jezus złożony do grobu

Szczególnie często, bo aż co tydzień (podobnie jak Gorzkie Żale) Drogę Krzyżową odprawia się w każdy piątek Wielkiego Postu oraz w Niedzielę Palmową, a także Wielki Piątek (choć nie jest częścią Wielkiego Postu). W pobożności prywatnej wiele osób duchownych i świeckich odznaczających się szczególną troską o pamięć o męce Jezusa odprawa to nabożeństwo poza wspomnianym okresem, a nawet codziennie.

Pierwsze wzmianki o nabożeństwie

„Pierwsi chrześcijanie nie zwracali zbytnio uwagi na miejsca męki i śmierci Chrystusa. Zbyt bliskie wydawało im się przyjście Zbawiciela na ziemię. Dopiero w IV wieku Euzebiusz i św. Hieronim wspominają o pątnikach, którzy z całego świata przychodzili (do Jerozolimy – przyp. red.), by pokłonić się Jezusowi w miejscach, gdzie cierpiał.” (…) Historycznie i topograficznie (w Jerozolimie) uzasadnienie mają następujące stacje:

skazanie na śmierć,
wzięcie krzyża,
pomoc Cyrenajczyka,
spotkanie niewiast,
obnażenie z szat,
przybicie do krzyża,
śmierć na krzyżu,
zdjęcie z krzyża,
złożenie do grobu.

O pozostałych stacjach mówi tradycja, uwydatniając najgłębsze przekonanie chrześcijan o istocie, sensie i konieczności cierpienia wraz z męką Chrystusa. Dzisiejsza forma nabożeństwa Drogi Krzyżowej pochodzi z XVIII wieku. Do jej urzeczywistnienia przyczynili się święci: Franciszek, Bernard z Clairvaux, Anzelm, Brygida Szwedzka. (zobacz źródło).

Najbardziej do rozpropagowania nabożeństwa przyczynili się franciszkanie, „którzy w okresie Wielkiego Tygodnia upamiętniali epizody z ostatnich dni Pana Jezusa. Jako strażnicy miejsc świętych ułatwiali przeżywanie Via Dolorosa pielgrzymom, a następnie wpadli na pomysł, by Drogę Krzyżową za pomocą obrazów czy rzeźb odprawiać w miejscu zamieszkania: w kościele lub na otwartej przestrzeni.” (zobacz źródło)

„Odwiedzanie Ziemi Świętej przez wielu pielgrzymów sprawiało, że po powrocie do domu starali się o stworzenie namiastki Jerozolimy, by łatwiej odczuć to, co przeżywali w miejscu Męki Zbawiciela. Począwszy od XV wieku w całej Europie wznoszono więc budowle przypominające jerozolimskie. Zespoły tych budowli zaczęto nazywać kalwariami.” (zobacz źródło).

Teologia nabożeństwa

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej posiada niezwykle głęboką treść teologiczną. Należy zacząć od tego, że jest ona cennym uzupełnieniem i środkiem prowadzącym do tajemnicy zbawienia uobecnianej w Eucharystii. Msza święta objawia samą istotę krzyżowej ofiary Chrystusa. Natomiast podczas Drogi Krzyżowej chrześcijanie, wchodząc w tajemnicę męki Zbawiciela, są w rzeczywistości bardzo blisko postawy eucharystycznej, której istotą jest ofiarowanie wraz z Jezusem całego życia Bogu. Rozważanie wyniszczenia Pana podczas Jego drogi na Kalwarię uczy chrześcijanina gotowości uczestnictwa w ofierze Chrystusa oraz przeżycia całej prawdy o Jego sakramentalnej obecności wśród ludzi. Duch tego nabożeństwa stawia przed wierzącym wymóg decyzji postępowania każdego dnia za Chrystusem drogą samozaparcia i miłości, niesienia krzyża życiowych zadań i doświadczeń. Co więcej, poprzez wejście w rozważanie męki Jezusa, nabiera sensu każde nasze cierpienie. Jest ono nastawione na to, by zjednoczyć się z męką Chrystusa i zająć uprzywilejowane miejsce w darze odkupienia. W ten sposób ludzkie cierpienie podjęte z miłości do Boga zostaje włączone przez Boga w plan zbawienia świata. Odkrycie autentycznej wartości chrześcijańskiego krzyża jest możliwe tylko w kontekście duchowości naśladowania ukrzyżowanego Chrystusa. (zobacz źródło).

Łaski związane z odprawieniem Drogi Krzyżowej

Odprawienie nabożeństwa, szczególnie w miejscu, gdzie są umieszczone stacje Drogi Krzyżowej (również prywatne) – daje możliwość uzyskania odpustu zupełnego.

Chcesz się dowiedzieć jak uzyskać odpust zupełny?

Zeskanuj ten kod lub kliknij w link

Chcesz pogłębić wiedzę na ten temat?

DOLINA MIŁOSIERDZIA